You are here:--Een Echte Vermeer – FilmRecensie

Een Echte Vermeer – FilmRecensie

Een echte Vermeer is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van meestersvervalser Han van Meegeren. Een jonge getalenteerde schilder met een voorliefde voor Oude Meesters die uit rancune op de criticus Bredius een Vermeer namaakt om deze vervolgens voor aap te zetten. Maar de keus voor de liefde van Jólanka, echtgenote van de belangrijkste kunstcriticus van het land, weerhoudt hem ervan zijn vervalsing, en dus zijn eigen kunstenaarschap, te onthullen. De liefde voor Jólanke drijft Van Meegeren tevens dichter bij zijn vijand Bredius. Beide drijven het jonge schildersbeest tot waanzin en stemmen in zijn hoofd. Tot het web zich aan het eind van de oorlog sluit en hij zijn vervalsingen met moeite bekend. Is Han van Meegeren een bijna niet te accepteren good guy of een opportunist?

 

HET BLAUW GROENE DUISTER

Wanneer je bekend bent met het licht en de beeldtaal van Vermeer herken je al snel wanneer ze opdoemt uit het blauw groene duister. Onbewust wordt Han van Meegeren al vroeg aangeraakt door de geest van Vermeer zelf wanneer zijn muze Jólanke Lakatos voor het eerst voor hem poseert. Een van de prachtige sluitstukken in de film. In de jaren daarop geeft hij zich over aan de kunst waarbij hij alles in zijn leven verliest nadat Bredius zijn carrière in de knop breekt. Ook de schriftuur ontwikkeling van Han van Meegeren is een speler in deze film. Maar daarvoor moet je een kenner zijn. Het verhaal van Han van Meegeren lonkt naar een internationaal podium. Veel stijlen volgen elkaar in de film op met opvallende on-Nederlandse, uit het naturalisme getilde, scènes. Daar waar regisseur Rudolf van den Berg met liefde gebruik van maakt.

PERFECTIE EN PASSIE

De vertelling over Han van Meegeren heeft zich geleend voor de vraag wat kunst nou in essentie kunst maakt naast de strugle en zoektocht van de kunstenaar an sich. Wanneer is de technische perfectie groot genoeg en wanneer wordt het werk aangeraakt, geladen met de liefde en de passie zodat het zichzelf ontstijgt? De overgave aan de kunst waarbij je al je geld verliest, je gezin, je status, je eigenwaarde, waarbij je hele leven op het spel staat. Rudolf van den Berg heeft het drama hier kunnen invullen met de woede, verdriet en eenzaamheid die hijzelf heeft gekend als cineast.

KUNST OF VAARDIGHEID?

De scene waarin Han van Meegeren, flamboyant gespeeld door Jeroen Spitzenberger, de vervalsing uiteindelijk bezegeld met een kus laat ons prettig geroerd achter zonder sluitend antwoord. Is dat wat Han van Meegeren doet nu kunst of een ambachtelijke vaardigheid? De film heeft zich niet ten doel gesteld om dat oordeel te vellen. De enige bijna afwezige in de film is de geest des tijds waarin de werken zijn gemaakt, verkocht, voor ‘waar’ werden genomen en waardoor de stijl van Han van Meegeren ook aansloeg. Zijn stijl uiteindelijk. Een postmoderne pastiche.

///

AUTEUR Charlotte van der Heiden
in opdracht voor Kunstenaar Magazine

By | 2017-03-10T09:46:03+00:00 November 11th, 2016|

Leave A Comment